Micronucleus formation in mussel’ (Mytilus galloprovincialis, Lamarck 1819) haemolymph, liver, and gill cells as a biomarker in the assessment of genotoxicity in Izmir Bay (Aegean Sea, Turkey)

Özlem Çakal Arslan; Meltem Boyacıoglu; Beyza Nalbantlar; Gizem Gülsever; Muhammet Ali Karaaslan

doi:10.12714/egejfas.38.2.08

TR EN

Izmir Körfezi (Ege Denizi, Türkiye) genotoksisitenin değerlendirilmesinde biyobelirteç olarak Midye (Mytilus galloprovincialis) hemolenf, karaciğer ve solungaç hücrelerinde mikronükleus oluşumu

Öz

Denizler, çok çeşitli çevresel kirleticileri içermekte ve su ekosistemlerinde önemli bir rol oynamaktadır. 1960'lı yıllardan itibaren hızla kirlenen İzmir Körfezi, Akdeniz'deki kirliliğin en yoğun olduğu alanlardan biridir. Bölgede biriken organik maddeler, hidrokarbonlar, metaller ve patojen organizmalar, estetik ve sağlık açısından yüksek derecede tehdit oluşturmaktadır. Bu nedenle, bu çalışmanın amacı İzmir Körfezi’ nde bulunan midyelerde meydana gelen genetik hasarların araştırılmasına odaklanmıştır. Mutajenik / karsinojenik potansiyelin araştırılması, genotoksisite çalışmalarında bir avantaj sağlamaktadır, çünkü kirliliğe maruz kalan midyelerde kullanılan, biyobelirteçler; kanser gibi olası uzun vadeli etkilerin erken saptanmasına olanak sağlamaktadır. Biyoizleme çalışmalarında; midyede yapılan biyobelirteçlerin merkezinde genotoksisite bulunmaktadır. Bu amaçla çalışmamızda; İzmir Körfezi'nde (Türkiye'nin Batı Sahili) yaşayan Mytilus galloprovincialis'in hemolenf hücrelerinde, karaciğer hücrelerinde ve solungaç hücrelerinde genetik hasarı belirlemek için mikronükleus testleri gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmada elde edilen sonuçlar, tersaneden gelen atıkların bulunduğu 4. istasyon ve 5. istasyonda MN frekansının (‰ micronucleus) yüksek bulunmasına paralel olarak, kirliliğin bu bölgelerde yoğun olduğunu göstermiştir. Elde ettiğimiz verilerle, çevresel kirliliğin biyolojik olarak izlenmesi için, kirleticilerin suda yaşayan türlerde hücresel düzeyde toksik etkilerinin belirlenebilmesini, mikronükleus testlerinin kullanımının yaygınlaştırılmasını ve bu yöntemlerin standartlaştırılmasının gerekliliğini ortaya koymaktayız

Anahtar Kelimeler

Destekleyen Kurum

Ege Üniversitesi, Su Ürünleri Fakültesi

Proje Numarası

2016/SÜF/006

Teşekkür

The present study was supported in the context of the Scientific Research Project of Ege University Faculty of Fisheries. Hydrobiology Department (Project No: 2016/SÜF/006).

Kaynakça

Arslan, Ö., Parlak, H., Katalay, S., Boyacioglu, M., Karaaslan, M. A., & Guner, H. (2010). Detecting micronuclei frequency in some aquatic organisms for monitoring pollution of Izmir Bay (Western Turkey). Environmental Monitoring and Assessment, 165(1–4), 55–66. DOI:10.1007/s10661-009-0926-5
Arslan, Ö., Boyacioğlu, M., Parlak, H., Katalay, S. & Karaaslan, M. A. (2015). Assessment of micronuclei induction in peripheral blood and gill cells of some fish species from Aliağa Bay Turkey. Marine Pollution Bulletin, 94(1–2),48–54. DOI:10.1016/j.marpolbul.2015.03.018
Barsiene, J., Schiedek, D., Rybakovas, A., Syvokiene, J., Kopecka, J., & Förlin, L. (2006). Cytogenetic and cytotoxic effects in gill cells of the blue mussel Mytilus spp. from different zones of the Baltic Sea. Marine Pollution Bulletin, 53(8–9), 469–478. DOI:10.1016/j.marpolbul.2005.11.015
Bolognesi, C. & Hayashi, M. (2011). Micronucleus assay in aquatic animals. Mutagenesis, 26(1), 205–213. DOI:10.1093/mutage/geq073
Bolognesi, C. & Fenech, M. (2012). Mussel micronucleus cytome assay. Nature Protocols, 7(6), 1125–1137. DOI:10.1038/nprot.2012.043
Bolognesi, C. & Cirillo, S. (2014). Genotoxicity biomarkers in aquatic bioindicators. Current Zoology, 60(2), 273–284. DOI:10.1093/czoolo/60.2.273
Boyacıoğlu, M., & Parlak, H. (2001). Mutagenicity of River Sediments Draining into Izmir Bay. Ege Journal of Fisheries and Aquatic Sciences, 18(3), 23-36.
Boyacıoğlu, M. (2004). Determination of direct mutagens in sediment samples of Izmir Bay. Ege Journal of Fisheries and Aquatic Sciences, 21(1), 11-18.

Dailianis, S., Domouhtsidou, G. P., Raftopoulou, E., Kaloyianni, M. & Dimitriadis, V. K. (2003). Evaluation of neutral red retention assay, micronucleus test, acetylcholinesterase activity, and a signal transduction molecule (cAMP) in tissues of Mytilus galloprovincialis (L.), in pollution monitoring. Marine Environmental Research, 56(4), 443–470. DOI:10.1016/S0141-1136(03)00005-9
Dolcetti, L. & Venier, P. (2002). Susceptibility to genetic damage and cell types in Mediterranean mussels. Marine Environmental Research, 54(3–5), 487–491. DOI:10.1016/S0141-1136(02)00142-3
Fenech, M. (2000). The in vitro micronucleus technique. Mutation Research/Fundamental and Molecular Mechanisms of Mutagenesis, 455(1–2), 81–95. DOI: 10.1016/S0027-5107(00)00065-8
Gulsever G. & Çakal Arslan O. (2019). İzmir iç körfezi sediment kirliliğinin kimyasal ve biyolojik entegre yöntemler ile incelenmesi. 215 sayfa, Doktora Tezi, E.Ü Fen Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
Harvey, J. S., Lyons, B. P., Page, T. S., Stewart, C. & Parry, J. M. (1999). An assessment of the genotoxic impact of the Sea Empress oil spill by the measurement of DNA adduct levels in selected invertebrate and vertebrate species. Mutation Research/Genetic Toxicology and Environmental Mutagenesis, 441(1), 103-114. DOI: 10.1016/S1383-5718(99)00037-6
Hayashi, M., Ueda, T., Uyeno, K., Wada, K., Kinae, N., Saotome, K.& Ojima, Y. (1998). Development of genotoxicity assay systems that use aquatic organisms. Mutation Research/Fundamental and Molecular Mechanisms of Mutagenesis, 399(2), 125-133. DOI: 10.1016/S0027-5107(97)00251-0
Izquierdo, J. I., Machado, G., Ayllon, F., d’Amico, V. L., Bala, L. O., Vallarino, E. & Garcia-Vazquez, E. (2003). Assessing pollution in coastal ecosystems: a preliminary survey using the micronucleus test in the mussel Mytilus edulis. Ecotoxicology and Environmental Safety, 55(1), 24-29. DOI: 0.1016/S0147-6513(02)00041-6
Kalpaxis, D. L., Theos, C., Xaplanteri, M. A., Dinos, G. P., Catsiki, A. V. & Leotsinidis, M. (2004). Biomonitoring of Gulf of Patras, N. Peloponnesus, Greece. Application of a biomarker suite including evaluation of translation efficiency in Mytilus galloprovincialis cells. Environmental Research, 94(2), 211–220. DOI:10.1016/S0013-9351(03)00048-3
Klobučar, G. I. V., Štambuk, A., Hylland, K. & Pavlica, M. (2008). Detection of DNA damage in haemocytes of Mytilus galloprovincialis in the coastal ecosystems of Kaštela and Trogir bays, Croatia. Science of the Total Environment, 405(1–3), 330–337. DOI:10.1016/j.scitotenv.2008.05.015
Kontas, A., Kucuksezgin, F., Altay, O. & Uluturhan, E. (2004). Monitoring of eutrophication and nutrient limitation in the Izmir Bay (Turkey) before and after Wastewater Treatment Plant. Environment International, 29(8), 1057–1062. DOI:10.1016/S0160-4120(03)00098-9
Magni, P., De Falco, G., Falugi, C., Franzoni, M., Monteverde, M., Perrone, E. & Bolognesi, C. (2006). Genotoxicity biomarkers and acetylcholinesterase activity in natural populations of Mytilus galloprovincialis along a pollution gradient in the Gulf of Oristano (Sardinia, western Mediterranean). Environmental Pollution, 142(1), 65–72. DOI:10.1016/j.envpol.2005.09.018
Sinem Atgin, R., El-Agha, O., Zararsiz, A., Kocataş, A., Parlak, H. & Tuncel, G. (2000). Investigation of the sediment pollution in Izmir Bay: trace elements. Spectrochimica Acta, Part B: Atomic Spectroscopy, 55(7), 1151–1164. DOI:10.1016/S0584-8547(00)00231-7
Touahri, H. G., Boutiba, Z., Benguedda, W. & Shaposhnikov, S. (2016). Active biomonitoring of mussels Mytilus galloprovincialis with integrated use of micronucleus assay and physiological indices to assess harbor pollution. Marine Pollution Bulletin, 110(1), 52-64 . Tsarpali, V. & Dailianis, S. (2012). Investigation of landfill leachate toxic potency: An integrated approach with the use of stress indices in tissues of mussels. Aquatic toxicology, 124, 58-65. DOI:10.1016/j.aquatox.2012.07.008
Vahl, H. H., Karbe, L. & Westendorf, J. (1997). Genotoxicity assessment of suspended particulate matter in the Elbe river: Comparison of Salmonella microsome test, arabinose resistance test, and umu-test. Mutation Research - Genetic Toxicology and Environmental Mutagenesis, 394(1–3), 81–93. DOI:10.1016/S1383-5718(97)00129-0
Venier, P., & Zampieron, C. (2005). Evidence of genetic damage in grass gobies and mussels from the Venice lagoon. Environment International, 31(7), 1053-1064. DOI:10.1016/j.envint.2005.05.016

Ayrıntılar

Birincil Dil

İngilizce

Konular

Hidrobiyoloji , Çevre Bilimleri

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Özlem Çakal Arslan ^*
0000-0001-7777-3886
Türkiye

Meltem Boyacıoglu
0000-0002-9871-6132
Türkiye

Beyza Nalbantlar
0000-0003-2206-9589
Türkiye

Gizem Gülsever
0000-0001-7526-6207
Türkiye

Muhammet Ali Karaaslan
0000-0003-3737-2361
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

15 Haziran 2021

Gönderilme Tarihi

2 Ekim 2020

Kabul Tarihi

1 Şubat 2021

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1970 Cilt: 38 Sayı: 2

DOI

https://doi.org/10.12714/egejfas.38.2.08

IZ

https://izlik.org/JA97PC64GY

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Çakal Arslan, Ö., Boyacıoglu, M., Nalbantlar, B., Gülsever, G., & Karaaslan, M. A. (2021). Micronucleus formation in mussel’ (Mytilus galloprovincialis, Lamarck 1819) haemolymph, liver, and gill cells as a biomarker in the assessment of genotoxicity in Izmir Bay (Aegean Sea, Turkey). Ege Journal of Fisheries and Aquatic Sciences, 38(2), 189-197. https://doi.org/10.12714/egejfas.38.2.08