Yapay Resiflerde Balık Örnekleme Yöntemlerinin Etkinliğinin Belirlenmesi Üzerine Bir Ön Çalışma.

Ali Ulaş; F. Ozan Düzbastılar; Altan Lök; Cengiz Metin

EN TR

A pre-study for determining of efficiency of fish sampling methods on artificial reefs.

Abstract

Keywords

-

Yapay Resiflerde Balık Örnekleme Yöntemlerinin Etkinliğinin Belirlenmesi Üzerine Bir Ön Çalışma.

Öz

Bu çalışma, Ege Denizi’nin doğusunda yer alan, Ürkmez ve Gümüldür beldelerinin kıyı şeridinde oluşturulan yapay resif alanında yürütülmüştür. Çalışmada tahrip eden ve etmeyen örnekleme yöntemleri kullanılarak, bu bölgedeki balık tür ve sayısının belirlenmesi amaçlanmıştır. Tahrip edici örnekleme yöntemi olarak; kombine uzatma ağı ve olta, tahrip edici olmayan yöntem olarak görsel sayım tekniği kullanılmıştır. Çalışma sonunda; 40 balık türüne ait 2241 birey tespit edilmiştir. Kombine uzatma ağı ile yapılan örneklemede 27 türe ait 392 birey yakalanmıştır. Olta örneklemesinde 6 türe ait 102 birey yakalanmıştır. Görsel sayım tekniği ile yapılan örneklemede 27 türe ait 1747 birey kaydedilmiştir. 5 tür her üç yöntemle de belirlenmiştir. En fazla birey sayısı (450 adet) görsel sayım tekniği ile belirlenen Chromis chromis (Lin. 1758) türüne aittir. En az örneklenebilen türler 1’er adetle Balistes carolinensis (Gmelin, 1789), Lophius piscatorius (Lin. 1758) (kombine uzama ağı), Conger conger (Lin. 1758) ve Symphodus doderleini (Jordan, 1891) (görsel sayım tekniği) olarak belirlenmiştir. Bölgede yapılan üç örnekleme yöntemi içinde kombine uzatma ağı ve görsel sayım tekniği tür çeşitliliği açısından daha etkin yöntemler olarak belirlenmiştir. Görsel sayım yöntemi yapay resif alanında birey sayısının belirlenmesinde en verimli yöntemdir. Ayrıca resif bölgesinde Symphodus doderleini (Jordan, 1891), Parablennius rouxi (Cocco, 1833) gibi bazı kriptik türlerin belirlenmesinde daha etkin olmuştur. Olta örneklemesi ise hem tür hem birey sayısı açısından verimli olmamasına rağmen, seçici bir yöntem olması nedeniyle destekleyici olarak örnekleme çalışmalarında yer almalıdır. İstatistiksel analiz (spss, kruskall-wallis) sonucunda örnekleme yöntemleri içinde birey sayısı temel alındığında görsel sayım yöntemi diğer iki yönteme göre farklılık göstermektedir (p < 0,05). Yapay habitat bölgelerinde yapılan örnekleme çalışmalarında tahrip edici yöntemler canlı kütle tahmini yapmak için daha kesin boy-ağırlık verisine ulaşma olanağı verdiğinden (ağ, olta, sepet vb.) görsel sayım tekniğini destekleyecek şekilde kullanılmalıdır. Ancak küçük ölçekli yapay habitat bölgelerinde tahrip edici yöntemlerin yoğun ve sık kullanımı bölgesel balık popülasyonunda azalmaya neden olabilir

Anahtar Kelimeler

Yapay resif, örnekleme, görsel sayım, kombine uzatma ağı, olta

Kaynakça

Badalamenti, F., G. D’Anna, and S. Riggio. 2001. Artificial reefs in the Gulf of Castellammare (North-West Sicily): A case study. In Artificial Reefs in European Seas. Eds. A.C. Jensen, K.J. Collins and A.P.M. Lockwood. Kluwer Academic Publishers. 75-96.
Bortone, S.A., T. Martin, and C.M. Bundrick. 1994. Factors affecting fish assemblage development on a modular artificial reef in a northern Gulf of Mexico estuary. Bulletin of Marine Science, 55 (2-3), 319-332.
Bortone, S.A., M.A. Samoilys, and P. Francour. 2000. Fish and macroinvertebrate evaluation methods. p: 127-164. In W. Seaman Jr., (ed.), Artificial reef evaluation with application to natural marine habitats. CRC Press LLC.
Brock, R.E. and J.E. Norris. 1989. An analysis of the efficacy of four artificial reef designs in tropical waters. Bulletin of Marine Science, 44 (2): 934- 941.
Bohnsack, J.A. and S.P. Bannerot. 1986. A stationary visual census technique for quantitatively assessing community structure in coral reef fishes. U.S. Dept. Commerce, NOAA Technical Report NMFS 41:1-15.
Bohnsack, A., D. Harper, D.B. Mccellan, and M. Hulsbeck. 1994. Effects of reef size on colonization and assemblage structure of fishes at artificial reefs off southeastern Florida, USA.
Choi, C.G., Y. Takeuchi, T. Terawaki, Y. Serisawa, M. Ohno, and C.H. Sohn. 2002. Ecology of seaweed beds on two types of artificial reef. Journal of Applied Physiology 14: 343-349.
Dempster, T. 2003. Biology of fish associated with moored fish aggregation devices (FADs): implications for the development of a FAD fishery in New South Wales, Australia. Fisheries Research 68, 189-201.

Düzbastılar, F.O. 2001. A study on structural and technical characteristics of artificial reefs (in Turkish). PhD Thesis Institute of Bachelor and Science Ege University, 504.06.01, Bornova, İzmir, 153.
Fabi, G. ve L. Fiorentini. 1994. Comparison between an artificial reef and a control site in the Adriatic Sea, Analysis of 4 years of monitoring. Bulletin of Marine Science, 55 (2-3): 538-558.
Fabi, G. and A. Sala. 2002. An assessment of biomass and diel activity of fish at an artificial reef (Adriatic sea) using a stationary hydro acoustic technique. ICES Journal of Marine Science, 59: 411–420.
Fabi, G., F. Grati, M. Puletti, and G. Scarcella. 2004. Effects on fish community induced by installation of two gas platforms in the Adriatic Sea. Marine Ecology Progress Series Mar Ecol Prog Ser., Vol. 273: 187– 197.
Fabi, G., S. Manoukian, and A. Spagnolo. 2006. Feeding behaviour of three common fishes at an artificial reef in the northern Adriatic Sea. Bull. Mar. Sci. 78 (1), 39-56.
Fujita, T., D. Kitagawa, Y. Okuyama, Y. Jin, Y. Ishito, and T. Inada. 1996. Comparison of fish assemblages among an artificial reef, a natural reef and a sandy-mud bottom site on the shelf off Iwate, northern Japan. Environmental Biology of Fishes, 46:(4), 351-364.
D. Golani and A. Diamant. 1999. Fish colonization of an artificial reef in the gulf of Eilat, northern red sea. Environmental Biology of Fishes, 54: 275- 282.
Gorham, J.C. and W.S. Alevizon. 1989. Habitat complexity and abundance of juvenile fishes residing of small scale artificial reefs. Bulletin of Marine Science, 44 (2): 973-983.
Gül, B., A. Lök, A. Ulaş, and F.O. Düzbastılar. 2006. The investigation on fish composition at artificial reefs deployed on different substrates off Ürkmez Coast (in Turkish). Ege University Journal of Fisheries and Aquatic Sciences, Volume 23, Supp. : 1-3 : 431-434.
Lin J. and W. Su. 1994. Early phase of fish habitation around a new artificial reef off southwestern Taiwan. Bulletin of Marine Science 55: 1112–1121.
Lök, A. 1995. A Study on practicability of artificial reefs (in Turkish). PhD Thesis Institute of Bachelor and Science Ege University, 62 p.
Lök, A., C. Metin, A. Ulaş, F.O. Düzbastılar, and A. Tokaç. 2002. Artificial reefs in Turkey. ICES Journal of Marine Science, 59S: 192-195.
Lök, A. and B. Gül. 2005. Evaluation of fish fauna associated with experimental artificial reefs in Hekim Island in İzmir Bay (Aegean Sea, Turkey) (in Turkish). Ege University Journal of Fisheries and Aquatic Sciences, Volume 22, Issue (1-2), 109-114.
Lök, A. and F.O. Düzbastılar. 2006. Importance of habitat varieties in coastal fisheries and artificial reef applications (in Turkish). Underwater Science and Technology Symposium. (Sualtı Bilim ve Teknolojisi Toplantısı), İstanbul, 145-151.
Relini M., G. Torchia, and G. Relini. 1995. The role of a FAD in the variation of fish assemblages on the Loano Artificial Reef (Ligurian Sea NW- Mediterranean). Proceedings ECOSET '95. Japan International Marine Science and Technology Federation, 1: 1-5.
Sanchez-Jerez, P., B. Gillanders, S. Rodriguez-Ruiz, and A.A. Ramos-Espla. 2002. Effect of an artificial reef in Posidonia meadows on fish assemblage and diet of Diplodus annularis. ICES Journal of Marine Science, 59: 59–68.
Santos M.N., C.C. Monteiro, and G. Lasserre. 1996. Faune ichtyologique compare de deux récifs artificiels du littoral de la Ria Formosa (lagune, Portugal): resultants préliminaires. Oceanologica Acta, 19 (1): 89-97.
Santos, M.N. and C.C. Monteiro. 1997, The Olhao artificial reef system (south Portugal): Fish assemblages and fishing yield. Fisheries Research, 30: (1-2), 33-41.
Santos M.N. and C.C. Monteiro. 1998. Comparison of the catch and fishing yield from an artificial reef system and neighbouring areas off Faro (south Portugal). Fisheries Research, 39: 55-65.
Santos M.N., C.C. Monteiro, and M.B. Gaspar. 2002. Diurnal variations in the fish assemblage at an artificial reef. ICES Journal of Marine Science, 59: 32-35.
Santos M.N., C.C. Monteiro, and G. Lasserre. 2005. Observations and trends on the intra-annual variation of the fish assemblages on two artificial reefs in Algarve coastal waters (southern Portugal). Scientia Marina, 69 (3): 415-426.
Santos M.N., and C.C. Monteiro. 2007. A fourteen-year overview of the fish assemblages and yield of the two oldest Algarve artificial reefs (southern Portugal). Hydrobiologia, 580: 225-231.
Stanley, D.R. and C.A. Wilson. 2000. Variation in the density and species composition of fishes associated with three petroleum platforms using dual beam hydroacoustics. Fisheries Research, 47: 161-172.
GBRMPA (2007). Guidelines for the Management of Artificial Reefs in the Great Barrier Reef Marine Park < http :// www. gbrmpa. gov. Au / corp _ site/management/eim/guidelines_artificial_reefs (2007, December 7).

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

Ali Ulaş

F. Ozan Düzbastılar

Altan Lök

Cengiz Metin

Yayımlanma Tarihi

1 Eylül 2007

Gönderilme Tarihi

7 Aralık 2015

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1970 Cilt: 24 Sayı: 3

IZ

https://izlik.org/JA82NA55PH

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Ulaş, A., Düzbastılar, F. O., Lök, A., & Metin, C. (2007). Yapay Resiflerde Balık Örnekleme Yöntemlerinin Etkinliğinin Belirlenmesi Üzerine Bir Ön Çalışma. Ege Journal of Fisheries and Aquatic Sciences, 24(3), 287-293. https://izlik.org/JA82NA55PH