Sediment Toxicity of Streams Flow through the Inner Part of İzmir Bay with Daphnia magna Straus, 1820.

Cilt: 25 Sayı: 1 1 Mart 2008
  • Özcan Yegane
  • Hatice Parlak
  • Özlem Çakal Arslan
  • Meltem Boyacıoğlu
Su Ürünleri Dergisi Kapak
Su Ürünleri Dergisi
PDF İndir
EN TR

Sediment Toxicity of Streams Flow through the Inner Part of İzmir Bay with Daphnia magna Straus, 1820.

Öz

İzmir İç Körfezi’ne dökülen derelerin Daphnia magna Straus, 1820 ile sediment toksisitesi. Bu çalışmanın amacı İzmir Körfezi’ne dökülen derelerin sediment toksisitesini su piresi Daphnia magna kullanarak izleyebilmektir. Toplanan sedimentlerin toksik içeriği saf su ile elüsyondan sonra belirlenmiştir. Elusyonların letal toksisitesi 192-s akut toksisite testi ile belirlenmiştir. Akut testlerde hareketsizlik indis olarak kullanılmıştır. Kronik testlerde hayatta kalma, ilk üreme günü, anaç başına yumurta ve yavru sayıları indis olarak kullanılmıştır. Akut test sonuçlarına göre LC50 (192-s) değerleri yaklaşık olarak Melez, Halkapınar, Manda dereleri için %79.025, %57.321, %81.603 olarak hesaplanmıştır. Bornova deresi diğer istasyonlarla karşılaştırıldığında, belirlenen LC50 (1.5 saat) %67.273 değeri ile daha toksik bulunmuştur. Sub-letal sediment elusyonu seyrelmelerine maruz bırakılan D. magna testi sonuçları ise tüm elusyonların pozitif etki yarattığını göstermiştir (hormeosis). Bu çalışmada elde edilen veriler D. magna kullanılarak yüzey sularının kirliliğinin daha iyi ve anlamlı bir şekilde belirlenebileceğini göstermektedir

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Ankley, G.T., M.K. Schubauer-Berigan and J. R. Dierkes. 1991. Predicting the toxicity of bulk sediments to aquatic organisms with aqueous test fractions: pore water versus elutriate. Environ. Toxicol. Chem., 10: 1359- 1366.
  2. Bridges, T.S., R.B.Wright, B.R.Gray, A.B. Gibson and T.M Dillon. 1996. Chronic Toxicity of Great Lakes Sediments to Daphnia magna: Elutriate effects on Survival, Reproduction and Population Growth. Ecotoxicology, 5: 83- 102.
  3. Burton G.A. Jr. 1991. Assending the toxicity of freshwater sediments. Environ. Toxicol. Chem., 10: 1585- 1627.
  4. Cole, L.C. 1954. the population consequences of life history phenomena. Q. Rev. Biol., 29: 103- 37.
  5. Dave, G. and E. Nilsson. 1999. Sediment toxicity and contaminants in the Kattegat and Skagerrak. Aquatic Ecosystem Health and Management, 2: 347- 360.
  6. Hall, W.S., K.L. Dickson, F.Y. Saleh and J.H. Rodgers. 1986. Effects of suspended solids on the bioavailability of chlordane to Daphnia magna. Arch. Environ. Contam. Toxicol., 15: 529- 34.
  7. Hamilton, W.D. 1966, The moulding of senescence by natural selection. J. Theor. Biol., 12: 12- 45.
  8. Ingersoll, C.G. 1992, Sediment tests In: Editör: G.M. Rand, Fundamentals of aquatic toxicology. Second edition. Effects, environmental fate and risk assessment. Taylor and Francis publ., 231-255.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

Özcan Yegane

Hatice Parlak

Özlem Çakal Arslan

Meltem Boyacıoğlu

Yayımlanma Tarihi

1 Mart 2008

Gönderilme Tarihi

7 Aralık 2015

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2008 Cilt: 25 Sayı: 1

IZ

https://izlik.org/JA68UM28LX

Kaynak Göster

RIS / Bibtex
APA
Yegane, Ö., Parlak, H., Arslan, Ö. Ç., & Boyacıoğlu, M. (2008). Sediment Toxicity of Streams Flow through the Inner Part of İzmir Bay with Daphnia magna Straus, 1820. Ege Journal of Fisheries and Aquatic Sciences, 25(1), 47-51. https://izlik.org/JA68UM28LX